Εξαιρέσεις ασφαλιστικής κάλυψης

05-08-2013

Οι εξαιρέσεις στην ασφαλιστική κάλυψη είναι νόμιμες εφόσον εντάσσονται στη σύμβαση με συγκεκριμένες διαδικασίες. Ειδικότερα:

Σύμφωνα με το ά. 1 παρ. 2 του ν. 2496/1997 «η ασφαλιστική σύμβαση περιλαμβάνει τουλάχιστον τα στοιχεία των συμβαλλομένων και του δικαιούχου του ασφαλίσματος, εάν αυτός είναι διαφορετικό πρόσωπο, τη διάρκεια της ασφαλιστικής κάλυψης, το πρόσωπο ή το αντικείμενο και τη χρηματική αξία του ή την περιουσία που απειλούνται ή σχετίζονται με την επέλευση του κινδύνου, το είδος των κινδύνων (ασφαλιστικοί κίνδυνοι), το τυχόν ανώτατο όριο ευθύνης του ασφαλιστή (ασφαλιστικό ποσό), τις τυχόν εξαιρέσεις κάλυψης, το ασφάλιστρο και το εφαρμοστέο δίκαιο, αν αυτό δεν είναι το ελληνικό.»

Σύμφωνα περαιτέρω με το άρθρο 2 παρ. 3 του παραπάνω νόμου «Το ασφαλιστήριο και το έγγραφο προσωρινής κάλυψης πρέπει να περιέχουν τουλάχιστον τα στοιχεία της ασφαλιστικής σύμβασης και τον τόπο και χρόνο έκδοσής της…».

Από τα παραπάνω συνάγεται ότι το είδος του ασφαλιστικού κινδύνου και οι τυχόν εξαιρέσεις κάλυψης πρέπει να περιέχονται υποχρεωτικά, με ποινή ακυρότητας, στο ασφαλιστήριο. Τυχόν αναγραφή περιορισμών, εξαιρέσεων κ.λ.π. σε επισυναπτόμενους γενικούς όρους, ακόμα και κατά παραπομπή από το κείμενο του ασφαλιστηρίου, δεν πληροί, κατά τη γνώμη μας, τη ρητή νομοθετική επιταγή για αναγραφή τους στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο.

Ο νόμος, με την πρόβλεψη αυτή, θέλει να διασφαλίσει την ορθή πληροφόρηση και γνώση του λήπτη της ασφάλισης. Να τον προστατεύσει από παραπλανητικές πρακτικές που δημιουργούν εντυπώσεις για το εύρος της ασφαλιστικής κάλυψης, οι οποίες ανατρέπονται και διαψεύδονται μέσω των «ψιλών γραμμάτων». Τούτο δε ενόψει και του γεγονότος ότι ο λήπτης της ασφάλισης συχνά (στην πράξη κατά κανόνα) δεν λαμβάνει τα έντυπα των γενικών όρων πριν την υποβολή της αίτησης, υποβάλει δε την αίτηση ασφάλισης, αιτούμενος ασφαλιστικές παροχές, ενώ η σύναψη της ασφάλισης δεν προϋποθέτει την υπογραφή ή έγγραφη αποδοχή και από τον ίδιο της ασφαλιστικής σύμβασης. Πλέον, με τον παραπάνω τρόπο ένταξης των εξαιρέσεων και περιορισμών στην ασφαλιστική σύμβαση ο λήπτης της ασφάλισης έχει κατά το δυνατόν πληρέστερη και ακριβέστερη αντίληψη και γνώση του ασφαλιστικού προϊόντος ώστε να το επιλέξει (ή να το διατηρήσει).

Οι εξαιρέσεις θα πρέπει, κατά τη γνώμη μας, να αναφέρονται στο ασφαλιστήριο, και όχι να γίνεται σε αυτό παραπομπή στους γενικούς όρους.

Η παραβίαση των παραπάνω διατάξεων έχει ως αποτέλεσμα να μην εντάσσονται στη σύμβαση οι περιορισμοί και οι εξαιρέσεις των ασφαλιστικών καλύψεων. Μάλιστα, η αναγραφή των εξαιρέσεων ή περιορισμών κάλυψης δεν εξαντλεί και την ευθύνη του ασφαλιστή, καθώς σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 5 του ν. 2496/97 η ασφαλιστική εταιρεία θα πρέπει να ενημερώσει τον λήπτη της ασφάλισης διακεκριμένα ή στην πρώτη σελίδα του ασφαλιστηρίου ότι ο λήπτης έχει εξαιτίας των παρεκκλίσεων ή των εξαιρέσεων δικαίωμα εναντίωσης.

Σε κάθε δε περίπτωση εξαιρέσεις που υποσκάπτουν ή υπονομεύουν το σκοπό της ασφαλιστικής σύμβασης ή εμφανίζουν ασάφειες ελέγχονται για το κύρος τους με βάση και το άρθρο 2 του ν. 2251/1994.