Φωτοβολταϊκά: Αδικαιολόγητη η μεταβολή της σταθερής τιμής σε συμβάσεις συμψηφισμού που έχουν συναφθεί, ακόμη κι αν δεν έχει γίνει η ενεργοποίηση της σύνδεσης

30-07-2014

Αρκετοί καταναλωτές που είχαν υπογράψει συμβάσεις συμψηφισμού σε ικανοποιητικές τιμές (0,55 έως 0,495 ευρώ ανά Kwh) για την παραγόμενη ενέργεια από φωτοβολταϊκά  συστήματα που θα εγκαθιστούσαν στις στέγες κτιρίων  τους βρέθηκαν αντιμέτωποι με μία αιφνιδιαστική μείωση της σταθερής τιμής που είχε συμφωνηθεί (0,25 ευρώ ανά Kwh). Αιτία ήταν κυρίως η έκδοση της  ΥΑΠΕ/Φ1/2302/16934 (ΦΕΚ Β΄ 2317/10.8.2012), η οποία μείωσε εφεξής την τιμή της παραγόμενης από το φωτοβολταϊκό σύστημα ηλεκτρικής ενέργειας όχι μόνο για τις νέες συμβάσεις αλλά και για «φωτοβολταϊκούς σταθμούς για τους οποίους έχουν ήδη συναφθεί συμβάσεις συμψηφισμού εφόσον η ενεργοποίηση της σύμβασής τους δεν πραγματοποιηθεί εντός έξι μηνών από την ημερομηνία σύναψης της σύμβασης συμψηφισμού». Η αλλαγή αυτή είχε ως αποτέλεσμα να ανατρέπει το προσδοκώμενο οικονομικό όφελος από τη σύμβαση, σε πολλές δε περιπτώσεις να φέρει σε δυσχερή θέση τους ιδιοκτήτες που είχαν λάβει δάνεια για την εγκατάσταση του συστήματος και αδυνατούν με τα έσοδα που θα έχουν από αυτό να ανταποκριθούν στην αποπληρωμή τους. Ωστόσο, η εξουσιοδοτική διάταξη του άρθρου 14 παρ. 3, τρίτο εδάφιο του ν.  3468/2006,  στην οποία στηρίζεται η παραπάνω ΚΥΑ, δεν  επιτρέπει στη Διοίκηση να παρεμβαίνει στις ήδη συναφθείσες  συμβάσεις και να ρυθμίζει διαφορετικά τη σταθερή τιμή που θα εφαρμοστεί. Η διοίκηση καθορίζει τους όρους παροχής του προμηθευτή ενέργειας, ως μίας σύμβασης προσχώρησης, η οποία απευθύνεται στους κυρίους κτιρίων που ενδιαφέρονται να συμβληθούν παρέχοντας το φωτοβολταϊκό σύστημα. Σε αυτό μόνο εξαντλείται  η παρεχόμενη εξουσιοδότηση για ρύθμιση προς το όργανο της Διοίκησης (συναρμόδιους Υπουργούς), όσον αφορά το προκείμενο θέμα της τιμολόγησης και του περιεχομένου των συμβάσεων, δηλαδή  να διαμορφώσουν τη συναλλακτική πρόταση και προσφορά του προμηθευτή και όχι να παρεμβαίνουν όταν έχει ολοκληρωθεί η συναλλαγή. Άλλωστε, αντίστοιχη δυνατότητα παρέμβασης σε υφιστάμενες συμβάσεις θα αντίκειτο και στις προστατευτικές της περιουσίας συνταγματικές και διεθνείς διατάξεις που περιλαμβάνει καταρχήν και την προστασία των ενοχικών απαιτήσεων. Ως εκ τούτου οι θιγόμενοι ιδιοκτήτες έχουν έννομο συμφέρον να απαιτήσουν να αναγνωρισθεί και να ισχύσει σταθερή τιμή αναφοράς που θα ίσχυε, με βάση τη Σύμβαση Συμψηφισμού,  κατά την ημερομηνία που πραγματοποιήθηκε  η ενεργοποίηση της σύνδεσης του φωτοβολταϊκού συστήματος.