Δάνεια σε συνάλλαγμα και προστασία του οφειλέτη- Με αφορμή τα Δάνεια σε Ελβετικό Φράγκο

11-11-2015

Μελέτη του Δημήτρη Σπυράκου στο Δίκαιο Επιχειρήσεων και Εταιριών (έτος 2015/τεύχος 8-9)

Η χορήγηση στεγαστικών δανείων σε συνάλλαγμα επιτρέπεται μόνον εφόσον ο πελάτης έχει ορθή και σαφή πληροφόρηση ή γνώση για τα χαρακτηριστι- κά, τους κινδύνους, τους τρόπους αντιμετώπισης αυτών, τους περιορισμούς αλλά και τις ικανότητες που απαιτούνται για τη διαχείρισή τους. Η ΠΔ/ΤΕ 2501/2002, οι ενωσιακές συστάσεις και οδηγίες, κυρίως όμως η καλή πίστη θεμελιώνουν το ευρύ πλέγμα υποχρεώσεων ενημέρωσης και διαφώτισης του πελάτη. Η παραβίασή τους θεμελιώνει νόμιμους λόγους ευθύνης του πιστωτικού ιδρύματος για αποζημίωση του δανειολήπτη. Tα ελλείμματα πληροφόρησης μπορεί να στοιχειοθετούν έλλειψη του υποκειμενικού δι- καιοπρακτικού θεμελίου που θεμελιώνει τη διάπλαση και προσαρμογή της οφειλής. Η επέμβαση στο περιεχόμενο της σύμβασης μπορεί να επιδιωχθεί περαιτέρω λόγω μεταβολής των συνθηκών που περιλαμβάνει την επιδείνω- ση της συναλλαγματικής ισοτιμίας με βάση τις ΑΚ 388 και 288, στο πλαίσιο της λειτουργίας που η κάθε διάταξη επιτελεί. Οι ρήτρες που εισάγουν την υποχρέωση πληρωμής του δανείου σε συνάλλαγμα ή ρήτρα συναλλάγματος υπάγονται σε έλεγχο του κύρους τους, ενώ τυχόν κενό που ανακύπτει σε περίπτωση ακύρωσής τους καλύπτεται με συμπληρωτική ερμηνεία.