Μελέτη της Μελίνας Μουζουράκη, σε F.Ferreti (εκδ.), Comparative Perspectives of Consumer Over-Indebtedness. A View from the UK, Germany, Greece and Italy, The Hague 2016, σ. 235 – 246 (βλ. σχετική μελέτη)
Μελέτη του Δημήτρη Σπυράκου στο Δίκαιο Επιχειρήσεων και Εταιριών (έτος 2015/τεύχος 8-9)
Η χορήγηση στεγαστικών δανείων σε συνάλλαγμα επιτρέπεται μόνον εφόσον ο πελάτης έχει ορθή και σαφή πληροφόρηση ή γνώση για τα χαρακτηριστι- κά, τους κινδύνους, τους τρόπους αντιμετώπισης αυτών, τους περιορισμούς αλλά και τις ικανότητες που απαιτούνται για τη διαχείρισή τους. Η ΠΔ/ΤΕ 2501/2002, οι ενωσιακές συστάσεις και οδηγίες, κυρίως όμως η καλή πίστη θεμελιώνουν το ευρύ πλέγμα υποχρεώσεων ενημέρωσης και διαφώτισης του πελάτη. Η παραβίασή τους θεμελιώνει νόμιμους λόγους ευθύνης του πιστωτικού ιδρύματος για αποζημίωση του δανειολήπτη. Tα ελλείμματα πληροφόρησης μπορεί να στοιχειοθετούν έλλειψη του υποκειμενικού δι- καιοπρακτικού θεμελίου που θεμελιώνει τη διάπλαση και προσαρμογή της οφειλής. Η επέμβαση στο περιεχόμενο της σύμβασης μπορεί να επιδιωχθεί περαιτέρω λόγω μεταβολής των συνθηκών που περιλαμβάνει την επιδείνω- ση της συναλλαγματικής ισοτιμίας με βάση τις ΑΚ 388 και 288, στο πλαίσιο της λειτουργίας που η κάθε διάταξη επιτελεί. Οι ρήτρες που εισάγουν την υποχρέωση πληρωμής του δανείου σε συνάλλαγμα ή ρήτρα συναλλάγματος υπάγονται σε έλεγχο του κύρους τους, ενώ τυχόν κενό που ανακύπτει σε περίπτωση ακύρωσής τους καλύπτεται με συμπληρωτική ερμηνεία.
Άρθρο του Δημήτρη Σπυράκου σε capital.gr
Άρθρο του Δημήτρη Σπυράκου σε ΧρΙΔ 2015, 173 επ (βλ. σχετικό άρθρο)
Εισήγηση του Δημήτρη Σπυράκου στο 24ο Πανελλήνιο Συνέδριο Εμπορικού Δικαίου, Ιωάννινα, 17-19 Οκτωβρίου 2014
Σελίδα 4 από 6